Achirayawan's profileเก็บความทรงจำในวันเศร้า ...PhotosBlogGuestbook Tools Help

.

images by uppicweb.com
Nazear’s space :

.

images by uppicweb.com images by uppicweb.com images by uppicweb.com images by uppicweb.com

 

                                                     

  

                         

In order to love you, no matter how much sadness and suffer I have to go through,

      I have to endure it.

            Can I have and cherish your heart?

                    Nobody else can replace you.

                           Now, the only thing that is important to me is you.

                                    The image of you will remain in my heart forever.

                                            I'll always wait for you.

 

                  

 

                                               

 
                                                   
                                                   
 
 

 

ต้รัทุท่สู่ รี่น้ดีที่สุ

..อิอิ

The Diary of ACHI concept.

 

ขอให้มีความสุขกันทุกท่านเลยนะคะ และขอให้ได้รับความเพลิดเพลินในการเข้าเยี่ยมใน

ครั้งนี้ด้วย เตือนนิสส์นึงว่า " โปรดใช้วิจารณญาณในอ่านด้วยค่ะ สำหรับท่านที่มีเยื่อหุ้มอารมณ์

บอบบาง "เพราะเรื่องราวที่แบ่งปันครั้งนี้ อาจจะส่งผลต่อความรู้สึกของท่านได้ฉะนั้น" โปรดใช้

วิจารณญาณในการอ่าน และจงให้น้ำหนักด้วย " เรื่องราวในBlog เป็นเพียงจินตนาการ เป็นแนวคิด

ส่วนตัวของข้าพเจ้า และเป็นส่วนหนึ่งที่มาจากลิ้นชักของความทรงจำ ณ ครั้งหนึ่งของกาลเวลาที่

ความรักไม่สมหวัง ก้อเท่านั้นเอง ฉะนั้นแล้ว ณ ที่แห่งนี้จึงมีแต่เรื่องราวของความรักที่ไม่สมหวัง ,

ความเศร้า , ความเหงา , ความเดียวดาย , ความหว้าเหว่เปล่าเปรี่ยวใจล้วนๆ 

เพราะนี่คือ concept ของไดอารี่เล่มนี่ค่ะ 

โอเคค่ะ!...ทักทายกันมาพอสมควรแล้วขอให้

สำราญในการเยี่ยมชมนะคะ ก่อนกับออกไป อย่าลืม

คอมเม้นท์ให้ด้วย แล้วเจอกันที่ไดอารี่ของคุณค่ะ

ขอบคุณที่มาเยือนค่ะ

 

  ( achi ม็ต้ฟ้ )

            

                                                                           

 

 

สำหรับ hi5 ของเซียร์นะคะ คลิ๊กเข้ามาที่  

 http://achi-achi.hi5.com

และ      

http://achirayawan.hi5.com  

จะพูดคุยทักทายกันที่ hi5 ก้อยินดีต้อนรับเสมอนะคะ

 

Until the sad fate takes us apart

Forever, I'll stay here.

 

                                                         

                                                              

                                                            

 

 

เพราะจิตวิณญาณไม่ยอมคุกเข่า หัวใจจึงถูกเชือดเฉือน

 

  

 

  ท่าที่พอจะหยั่งรู้ได้...ฉัน...ไม่เป็นที่ต้องการในชีวิตของใครบางคน

และเท่าทีพอจะทำได้...คืนไปเสียจากชีวิตใครคนนั้น...ไปจากช่วงชีวิตที่ดีที่สุดของฉัน

ไปจากสายตาที่ว่างเปล่า...และความรู้สึก...ที่ไม่รักฉันอีกแล้ว...

ที่ผ่านมา...ถ้าไม่มีความหมายสำหรับใคร...ได้โปรดเถิด

ขอให้ฉันได้โอบกอดมันลงนรกไปด้วยเถิด...


  

 

 วันคืนที่โหดร้าย....ความทรงจำที่เศร้าหมอง...ชีวิตที่จ่อมจม...จะทนได้นานสักแค่ไหน

เมื่อหัวใจ...ก้อเพียงก้อนเนื้อ เล็ก เล็ก...ที่ต้องหล่อเลี้ยงด้วยเลือด

กับความอาดูรที่สูญสิ้น...บางสิ่งบางอย่างไม่อาจหวนคืน...

ใครคนหนึ่ง...ได้แต่เก็บตัว...เหมือนสัตว์ป่าหาอยาก...ที่ไหนสักแห่ง...บนโลกใบนี้

 

  

   

  วลา...จะลบล้างได้หมดสิ้นหรอความทรงจำ...เพราะเมื่อเวลายิ่งผ่านไป

ผ่านไปนานเท่าไร...มันก้อยิ่งชัดเจน...คำวิงวอนทั้งน้ำตาไร้การสนองตอบ

ต่อหน้าความรัก...ถ้อยคำที่ไร้ปราณี...วันและเวลา...จะต้องนานอีกเท่าไร...

...จึงจะลบล้างความทรงจำให้หมดสิ้น...

 

"ความรักคือความตายที่ยังมีชีวิตและเป็นชีวิตที่กำลังจะตายทีละน้อย"

( โทมัส วสันต์. )

"ความรัก ทำให้เกิดเสียงถอดใจและน้ำตา"

"ความรัก ทำให้เกิดการศัทธาและการช่วยเหลือ"

"ความรัก คือความฟุ้งซ่านทั้งปวงมารวมกัน"

( เช็คสเปียร  )

 

 

The world may change my whole life through.

But nothing' s gonna change my love for " YOU "
 

 

Please wait...
Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
You didn't enter anything. Please try again.
Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
Your parent has turned off comments.
Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
Complete the security check below to finish leaving your comment.
The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.
ali sönmezwrote:
click to comment
1gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste27
Alexandra Pervaiz's Photo on IMEEM
1gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste27
Alexandra Pervaiz's Photo on IMEEM
1gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste27
Alexandra Pervaiz's Photo on IMEEM
1gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste271gld1.gif picture by uste27
Alexandra Pervaiz's Photo on IMEEM
Apr. 23
hervéwrote:
Love from France and roads. Bisou
Oct. 5
Sept. 29
สวัสดีครับ
สบายดีนะครับ
แวะมาเยี่ยมครับ
หายไปจากสเปวนานเลย
คงลืมกันไปแล้วครับ
July 8
BeN .wrote:
Hiii,
Happy to visit your Blog, so lovely
Have a Nice Day

May 24

Custom HTML

 
August 30

มีสุข...ช่วงไหน

 
 
สายตาหม่น ลนเหงา เศร้าเป็นช่วง
เหมือนคนลวง ล่อหลอก ไร้เหตุผล
ระทมจม ตรมตวง หวงกังวล
อยู่กับรอย สับสน วนเวิ้งวาร
นิราศเลย เปรยปวด อวดเย้ยหน้า
หลักศรัทธา เบนบ่าย หน่ายเสกสาน
ยากเข้าสู่ ลู่ทาง ที่เบิกบาน
จำจมนาน ลานสร้อย ร้อยโปรยปราย

    
 
April 13

Despair

  

                                         If only the world could see what I feel

                                      then would the world , know who I am

                                    I’ve loved, lost and feared the word

                                  For it is sometimes too much to bare

                                Control!, power, is what I fear

                              For I am weak inside and full of pain

                            I shout and cry, but knowing

                          there is nobody there to hear me

                         I swallow the shame and anger

                          that lies beneath me

                            I am lost to reality and living in time

                              though I am struggling through life

                                and all that is offers , I am only human

                                  and that is makes me….me

                                    still, I wish for the happiness and pleasure

                                  that I have earned, but realize that, I have

                                not yet overcome the world’s greatest challenge

                              love, and how to accept it

                          I am ready to face my fears.

                             

  

March 08

ครั้งหนึงเมื่อได้พบเธอ

  
 
...ที่รัก..ครั้งหนึ่งเมื่อได้พบคุณ...
 
ก้อนเนื้อที่เรียกว่า"หัวใจ"จากที่เคยอาดูรสูญสิ้น..
 
 กลับเปี่ยมไปด้วยความปิติยิ่งนัก...เมื่อได้เห็นรูปคุณ ปรากฎบนเว็บไซด์แห่งหนึ่ง..
 
เสนอเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตการทำงานของคุณ..ที่รัก แม้ไม่ได้ยินเสียง
 
ได้ขอเพียงรับรู้..ว่าคุณยังสุขสบายดี..ยังมีความเป็นอยู่ที่ไม่เปลี่ยนแปลงไป..
 
....แค่นี้ก้อทำให้ความอาดูรของฉัน...ทุเลาลงได้บ้างแม้จะเพียงนิดก้อตาม...
 
...หากคุณได้มีโอกาสอ่านเรื่องราวทั้งหมด..ตั้งแต่เรื่องแรกของBLOGนี้
 
จนมาถึงเรื่องราวในปัจจุบันที่ฉันเขียนอยู่ ณ ตอนนี้..คุณจงรู้ไว้เถิถดทูลหัว
 
ฉันได้สร้าง " SPACE " นี้ขึ้นมา เพื่อบันทึก เรื่องของเราและบันทึกความทรงจำที่อาดูรของฉัน
 
เพื่อหวังว่า สักวันหนึ่งคุณบังเอิญได้อ่าน ได้รับรู้ และได้สัมผัสถึงความปวดร้าวของฉันทุกเวลาที่ไม่เหลือคุณ
 
นับจากวันแรกที่เราจากกัน จนถึงวันนี้ ณ ตอนนี้.........ไม่มีวันใดที่ไม่คิดถึงคุณเลย.......
 
...หากคุณได้อ่าน บทความจากก้นบึ้งของหัวใจฉัน......
 
...ทูลหัว..คุณจะรู้ว่าฉัน"รัก"  รักคุณมากเพียงไร....ความเจ็บปาวของฉัน
 
ความทรมานจากการลาจากครั้งนั้น .. ยั่งรากลึกเข้าถึงจิตวิณญาณ..ไม่มีวันเลือนหาย
 
...ไม่มีเลย ไม่มีวันไหน ที่หลับตาลงแล้วไม่เห็นหน้าคุณ..
 
ความรักที่ฉันมีต่อคุณ มันซึบซับเข้าสู่ทุกอณูในรางกายของฉัน..
 
เปรี่ยบดั่งสายโลหิตที่ไหลเวียนเข้าออกของหัวใจทั้งสี่ห้อง ผ่านมาหล่อเลี้ยงร่างกาย
 
หนึ่งในกระบวนการไหลเวียนของเลือดนั้น มันได้ผสมความรัก ความเจ็บปวด หลอมรวมกัน
 
ไหลเวียนอยู่ในร่างกายของฉัน วันแล้ว วันเล่า....มันแสนทรมารเกินคำบรรยายที่รัก..
 
.....เมื่อวันที่ฉัน..ได้ยินเสียงโทรศัพท์...นั่นคือชื่อของคุณ ที่ฉันไม่เคยลบเบอร์คุณทิ้งเลย...
 
....."สวัสดีปีใหม่"....ที่รัก เสียงของคุณยังนุ่มนวลเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง....
 
  จากวันนั้นเป็นต้นมา ฉันเฝ้าเรียกหาแต่น้ำเสียงของคุณ..เป็นไปได้หรือที่รัก
 
ทำไมคุณยังเก็บฉันไว้ในความทรงจำของคุณ...เป็นไปได้ยังไงที่คุณยังไม่ลืมฉัน...
 
ตลอดเวลา 2 ปีเต็มๆ คุณขาดการติดต่อ เหมือนหนึ่งว่าคุณได้ตายไปจากโลกนี้เสียแล้ว
 
อะไรที่ทำให้คุณเป็นแบบนี้..ฉันแทบไม่เชื่อในสายตา..ไม่เชื่อหูตัวเองเลย..ว่า สิ่งที่ได้ยิน ได้ฟัง
 
นั่น คือ คุณจริงๆ ...ทูลหัว ฉันอยากบอกให้คุณรู้..หากแม้จะเพียงเสี้ยววินาที่ได้ยินเสียงคุณ
 
แค่นี้ ฉันก้อมีความสุขมากเหลือเกินแล้ว....ขอบคุณค่ะที่รัก ที่คุณกลับมาเติมความช้ำให้เพิ่มทวีคูณ
 
แต่ถึงกระนั้นก็อเถอะ...ฉันขอน้อมรับความปวดร้าวด้วยความยินดียิ่ง...
 
...แม้การกลับมาครั้งนี้ของคุณ ฉันรู้ดีว่า....คุณเพียงผ่านมา..และก้อผ่านไป...
 
หัวใจของฉัน มันชินชากับความทรมานแบบนี้จนฉันเหมือนสิ่งมีชีวิตที่ไร้วิณญาณไปแล้วล่ะที่รัก
 
....ฉันยินดีคุกเข่ารับใช้ควมรักที่มีต่อคุณด้วยความยินดีและเต็มใจยิ่ง...แม้รู้ดีว่าครั้งนี้หัวใจจะถูกเฉือน...
.
....ต่อให้คุณเฉือนสักกี่ล้านครั้ง...ฉันยอมเจ็บค่ะที่รัก....เพราะฉันรักคุณ.
 
                                       __________________________________________
 
                                                                        แมงปอเดียวดาย
 
             " ฉันมีความสุขที่ได้รักคุณแบบปวดร้าว ต่อให้ทรมารแทบขาดใจเพียงไรฉันก้อไม่เลิกรักคุณ"
 
September 07

บ้างอย่าที่ไม่อยากดู..แต่อยากรู้..อยากเห็น

  
 
...บางที  ฉันอยากรู้ว่าเธอเป็นเช่นไร..สบายดีไหม....
 
 
..บางที   อยากเห็น..ว่าใครคนไหนผ่านเข้าไปในชีวิตเธอบ้าง...
 
 
...ฉันอยากรู้ว่าเธอยินดี   ที่มีเค้าคนนั้นหรือไม่...
 
 
...บางที   อยากไปเยี่ยมเธอ  แต่กลัวว่าเธอไมต้อนรับ...ฉันได้พียงดูอยู่ห่างๆ...
 
 
...บางครั้ง  ความห่วงใยที่มีอย่างเนื่อง อาจไม่มีประโยชน์อะไร..หากเธอปฏิเสธฉันทุกเงื่อนไข....
 
 
              ...ที่รัก เธอจะรู้บ้างไหม ...
 
 
...ใครคนหนึ่งเฝ้ามองเธออยู่ตรงนี้...
 
 
...เฝ้ามองด้วยความรักที่มีให้เธอไม่เคยเปลี่ยนแปลง..
 
 

กุหลาบม่วง.3

แมงปอเดยวดาย
 

 
June 26

น้ำไหล

 
 
ยังคิดอะไรไม่ออก ช่วงนี้ เอารูปงามๆ มาลงไว้ให้ดูสบายๆๆๆไปก่อนนะคะ
 
ไม่ได้มาบ่อย ไปอยู่hi5ซะนานเลย
 
ตอนนี้ไฮ5เริ่มเน่า เดี๋ยวกลับมาตายรังที่สเปซ 555
 
อิอิ..
 
 
 

เก็บความทรงจำในวันเศร้า เรียงร้อยเป็นเรื่องราว ขับไล่ความเหงาให้จางไป

Photo 1 of 8